คืน

posted on 14 Dec 2015 13:37 by smallroom

คนเรามันเหงาที่สุดก็ตอนหลับไปและพบว่าไม่ฝันถึงใครเลยซักคน

 

เช้าวันจันทร์ในอุณหภูมิห้องปกติ เสียงเครื่องปรับอากาศยังคงทำงานช้าฟังคล้ายแมลงในหู ผมจำอะไรไม่ได้มากเกี่ยวกับความฝันเมื่อคืน ทุกอย่างเลือนรางคล้ายของที่ทำหล่นหาย จำได้เพียง มีใครซักคนปรากฏในนั้น ผมใช้สมองน้อยมากในการคิดถึงเขาซ้ำๆขณะที่ร่างกายยังคงหยุดนิ่ง ผมเอื้อมมือไปหยิบผ้าห่มเข้ามาให้ใกล้ตัวมากที่สุด เสียงเคาะประตูปลุกของแม่ดังขึ้นเป็นครั้งที่สอง ผมคว้าบทในมือขึ้นมาถือไว้ มันง่ายมากแทบไม่ต้องอ่านอะไรเลย ทุกอย่างถูกจัดฉากไว้หมดแล้วเพียงผมแค่เริ่มต้นก้าวเดินและเปิดประตูออกไป ... เหมือนเมื่อวาน

 

 

สุดท้ายแล้วเราก็เลือกที่จะพูดถึงสิ่งที่อยากจำมากกว่าสิ่งที่จดจำอยู่ดี