ห้องเล็กในโลกแคบ

คุณชอบวันศุกร์เหมือนผมไหม

. . . .

เฝ้าแต่มองตามเธอเรื่อยมา..เฝ้าห่วงใยตัวเธอ..ทุก-ทุกเวลา
..เก็บเอาไว้ในใจตั้งนาน..แต่ดูเธอไม่เคยจะสนใจ..

..แต่ในใจดวงนี้..มันยังต้องการ อยากบอกว่ารักเธอ..
จะต้องรอกันไป..อีกนานเท่าไหร่ กว่าที่เธอจะมาเข้าใจ
ใ น รั ก จ ริ ง..ที่ ฉั น นั้ น มี ใ ห้ เ ธ อ ค น เ ดี ย ว เ รื่ อ ย ไ ป
จะอีกนานเพียงไร..ก้อพร้อมจะรอ..จะรอเพียงเธอ..อย่างนี้
. . . .

เพลงเก่าที่ถูกเปิดผ่านวิทยุคลื่นหนึ่งในบ่ายวันศุกร์

ผมฮัมเพลงนี้ตามเบาๆหลังอิ่มจากมื้อเที่ยง

ได้แต่เพ้อฉันเพ้อ ถึงเธอ อยู่คนเดียวทุกคืน-ทุกวัน
..ได้แต่ฝันฉันฝันละเมอ..เพียงเธอผู้เดียว..
แต่เธอนั้นไม่หันมามอง..ไม่เคยจะมาสนใจ
..ก้อได้แต่หวัง..สักวันเธอคงเข้าใจ

ผมเคยชอบเพลงนี้

เคยร้องเพลงนี้ทุกวันติดกันเป็นอาทิตย์

คิดถึงจัง

. . . .

คุณรู้ไหม ผมโครตคิดถึงคุณเลย

ผมใช่คำนี้บ่อยๆ คุณคงจำได้

มันไม่ดูจังใจเลยเนอะ

ดูผมกึ่งเล่นกึ่งจริงยังไงบอกไม่ถูกเวลาที่ผมพูด

แต่รู้ไหม

ช่วงเวลาที่เราคุยกันทุกวัน

ผมว่าคุณน่าจะเดาได้นะ

ว่า โครตคิดถึงเลย ของผม

มันมีความจริงอยู่มากขนาดไหน

. . . . .

เฝ้าแต่รอคอยความเมตตา..เฝ้าห่วงใยตัวเธอทุก-ทุกคืนวัน
เก็บเอาไว้เป็นความผูกพัน..อยู่คนเดียวลำพังลึก-ลึกในใจ

..เก็บเอากำลังใจมานาน เก็บความทรมานนี้ไว้ในใจ..
..เก็บเอาไว้ไม่เคยให้ใคร เฝ้าแต่รอคอยความ เมตตา..
เฝ้าห่วงใยตัวเธอ ทุกทุกคืนวัน เก็บเอาไว้ เป็นความผูกพัน
. . อ ยู่ ค น เ ดี ย ว ลำ พั ง . . ลึ ก - ลึ ก ใ น ใ จ . .

ความคิดถึงยังร่ำร้องเบาๆอยู่ในความหวัง

ซักวัน ... เธอคงเข้าใจ